Schouders eronder en doorpakken

Bas van Polanen (26) werkt als jurist en is daarnaast raadslid. Vanuit die rol probeert hij jongeren aan te sporen om zich aan de coronaregels te houden. Dat is niet gemakkelijk, nu alleen digitaal contact mogelijk is. Toch blijft Bas het proberen: “Juist nu alles zo gitzwart lijkt, moeten we het kleine positieve blijven zien.”

“Ik begrijp heel goed dat het juist voor mijn generatiegenoten erg lastig is om de coronamaatregelen op te volgen. Nu de crisis zo lang voortduurt, raakt het geduld op. Toch probeer ik als raadslid het goede voorbeeld te geven. Hoe moeilijk het ook is, als we nu door de zure appel heen bijten, kunnen we straks ons gewone leven weer oppakken. Daar hebben we elkaar voor nodig, dus laten we het samen doen en onze schouders eronder zetten. Het liefst zou ik mijn generatiegenoten veel actiever benaderen, maar hoe dan, nu iedereen binnen zit?

Iedereen wordt geraakt door dit virus. Wat ik zelf heel heftig vind, is dat ik sinds februari niet meer mijn vrijwilligerswerk in de Driehof in Hazerswoude-Dorp kan doen. Juist deze ouderen zijn erg gehecht aan regelmaat, en die viel ineens weg. De band die ik met hen heb opgebouwd, bestaat die straks nog? Zullen ze me wel herkennen? Het doet me ongelooflijk veel pijn dat ik er niet voor ze kan zijn, dat ik niet even een arm om ze heen kan slaan. Gelukkig zijn er heel veel mensen die een kaartje naar De Driehof hebben verstuurd. Die worden samen opengemaakt en opgehangen. Dan zie je een grote glimlach op het gezicht van de ouderen verschijnen, blij dat zij nog niet vergeten zijn. 

Ik hoop dat ik straks deze grote passie weer mag oppakken, en ook dat ik als politicus weer mensen op straat mag ontmoeten. Daar gebeurt het, in die kleine gesprekken op de markt, waar je problemen opvangt die je wellicht kunt oplossen. De lokale politiek is juist bedoeld om benaderbaar en toegankelijk te zijn, zodat we voor inwoners het verschil kunnen maken. Daar is het me ooit om begonnen, en daar wil ik straks naar terug.” 

Bas van Polanen